Mijn tijd zit er (bijna) op

Voor mijn gevoel is het nog niet lang geleden, dat ik met dikke tranen afscheid nam op Schiphol en nu is het bijna zover dat ik mijn ouders zal opwachten op Vliegveld Zanderij.

Sommige dagen, gingen zo langzaam en had ik net zo lief even naar huis gegaan om in mijn eigen bedje te liggen of een warme douche te nemen. Bijvoorbeeld als het vriezer deurtje voor de honderd-duizendste- keer zat vast gevroren en dat je hem met man en macht open en dicht moest doen. (dit keuken apparaat heeft het heel zwaar te voorduren gehad met 4 dames) Een mug in je klamboe, klemmende deuren, lekke fiets banden, een kapotte wasmachine, de soms toch wel ingewikkelde cultuur, het WK... Tja het heeft het niet altijd even makkelijk gemaakt...

Integenstelling tot bovenstaande, gingen sommige weken ook zo mega snel voorbij... Allerlei leuke spontane dingen die je dagen weer onvergeetlijk maakte, waren toch wel echt super. De heerlijke hangmat avonden, met een Amarula en veel wierrook om de muggen tegen te gaan. De gezellige auto ritjes of de etentjes die we bij elkaar hielden.

Tijdens de wedstrijd Nederland - Urugauy stond ik met een gepensioeneerde chirurg te praten, die 3 maanden per jaar in Suriname, operaties uitvoert. Tijdens het nuttigen van een parbo biertje, nodigde hij mijn uit om een ochtend mee te lopen en voor ik er erg in had, had ik dus diezelfde week een blauw steriel pakje en heb ik van zeer dichtbij gezien, hoe een teen werd geamputeerd en hoe er kwaadaardig weefsel uit iemand zijn lymfe klieren werd weg gehaald. Ook de navelbreuk, liesbreuk, welbekende vetbolletjes, tja alles staat nog op mijn netvlies gebrand. Dit was wel een hele bijzondere ervaring, die ik niet zomaar nog is mee zou maken (ben erg blij dat ik heb doorgezet, bij de eerste ingreep, zag ik veel sterretjes)

Het WK in Suriname volgen is toch wel erg gaaf. MAAR ik wilde serieus niet weten hoe het er in NL aan toe ging, want echt. Mijn ticket was serieus zo wat verzet, (maar goed dat er nog visite voor mij komt, anders had ik al thuis geweest!!) Gelukkig hebben we hier ook genoeg mee gekregen van het Oranje festijn en hebben we de finale 11 juli in Paramaribo gekeken.
Echte Hollanders maken spandoeken, dus ook wij zijn op een oranje doek met vingerverf aan de slag gegaan. Hier was de volgende dag niet veel meer van te zien.Na een tropische bui, waren de letters toch wel wat vervaagd. Bij het Vat (ook meerdere malen op het NOS geweest) was er vanaf 18:00 inktvis soep verkrijgbaar, nou ik denk dat niemand meer wat van Paul moest.

Ons huisje is ook helemaal tot in de puntjes schoon gemaakt. De laatste week hebben we letterlijk alles opgegeten, zelfs de meest rare combinaties. Bami Pangwang met kippenvlees, bloemkool met tonijn en honing op brood. Ik weet zeker dat als ik zaterdag nog even terug ga naar Nickerie, er op het aanrecht weer allemaal gekko poepjes zitten en er weer overal mieren lopen. Mijn dieren hart is mega groot, maar deze twee soorten insecten + de muggen mogen van mij part uitgeroeid worden.

Verder heb ik vorige week voor het laatst mijn inspanningen geleverd aan het Kinderhuis en het Leerwerkproject. Het is erg raar, dat dit ineens op houdt. In eerste instantie was ik blij, opgegeven moment is het klaar. Maar precies op het moment dat ik stopte kwamen er een paar leuke uitdagingen op mijn pad, waar ik helaas niet meer aan mee kan werken.
Bij het leerwerkproject heb ik nog even een dansje gewaagd met Rivaldo, die houdt altijd erg van schuren. Nee niet schuren met een papiertje maar lekker tegen de mede mens aanschuren. De kinderen bij het kinderhuis vinden het echt super jammer dat ik weer terug naar Nederland gaat. Het doet mij ook wel veel pijn, om ze achter te laten. Gelukkig komen er over 1,5 maand weer veel nieuwe stagiaires die ze weer zullen helpen met huiswerk en andere bezigheden.

Mijn krakkemikkige huurfietsje is de laatste dagen vervangen door een Tandem. Wat een te gekke bedoeling hier in Suriname. Ik bedoel maar, veel mensen hebben nog nooit zo`n fiets gezien en dan rijden er een paar bakra`s rond... Op een donderdag middag ben ik met Lot en Lieke een rondje gaan fietsen, naar de rijstvelden. Verder zijn we op deze twee persoonsfiets een avondje naar de kroeg gegaan. Ik was overigens erg blij dat Lieke stuurde op de terug weg...!

Verder ga ik me nu beseffen wat ik thuis allemaal zal missen (alles is vervangbaar) De overheerlijke pindasaus of terwijl Pinda Sambal, dit is echt top! De Gado Gado van de Palita Hatti. Het heerlijke weer, de gastvrijheid, de hobbelwegen, de ritjes naar de Bandenplak service. De rommelige Chinezen die in hun winkels allerlei soorten rotzooi verkopen, alles maar opstapelen en vervolgens producten JAAAaaren in de winkel hebben liggen. Alles wordt zo gewoon en dan ineens is dat over.....

Ik ben echt super super blij dat ik in Nickerie heb gewoond. Het is hier mogelijk om even lekker te fietsen, op gemak (nou dat kan ik niet hoor :D) boodschapjes te doen, beetje contact maken met de mensen, lekker winkelen, zonder dat je moet uitkijken voor je tas. Bovendien zijn de straten veel minder druk en heeft mij dat 5 maanden lang een heerlijk dorps gevoel gegeven.  De mensen zijn allemaal zo vreselijk aardig. Er was pas iemand die waarschuwde me voor een boete die ik had kunnen krijgen. Diegene was ik erg dankbaar, toen er later Bikers (agenten) langsreden. Of pas fietste ik met een lekker tempo richting de markt en toen ging er een brommer voor mij rijden en die vroeg me wanneer ik nou is rustig zou rijden. HEERLIJK

Afgelopen weekend hebben we gezellig met elkaar afgesloten in Paramaribo. Nog even wat rondgelopen, een fietstocht gemaakt, biertjes gedronken, van het zonnetje genoten en in het appartement gechilled wat mijn ouders hebben gehuurd voor 2 weekjes. Het koude zwembad (waar de stroomdraden, die aangesloten waren, rondslingerden)  is goed te doen. Het bed is alvast voorverwarmd als ze komen en de koelkast is ook gevuld. Bovendien probeer ik me weer wat meer in het Nederlandse Nieuws te verdiepen want hier heb je dus TV zenders met niet alleen het Nederlandse nieuws, maar ook met " op de bon" en andere oer hollandse programma`s

Ik denk dat dit echt het laatste verhaal was van mijn reis. Deze laatste  twee en halve week ga ik even lekker genieten en ik hoop dat jullie het leuk vonden om mijn avonturen te volgen.

Het heeft mij elke keer veel energie gegeven om er weer een leuk verhaal op te knallen, juist omdat er zoveel lezers waren.

Bij het idee dat ik binnen nu en een maand tijd, al bij de tandarts ben geweest (om mijn gaatje te vullen die ik al 3 maanden heb), de Naaldwijkse Braderie heb bezocht. Mijn schooltas alweer klaar staat, weer wat uurtjes in de tuin heb gewerkt en bij Amy en Frank aan het helpen ben met klussen. Bij Joyce koffie heb gedronken in haar huisje. Mijn eerste voetbal training weer hebt gehad en mijn oma`s hebt opgezocht, krijg ik toch wel een brok in mijn keel. (niet dat het een straf is!!!!) Maar aan het idee dat er binnen nu en een korte tijd ook de kruidnootjes weer in de schappen van de Hema staan wil ik helemaal niet denken!!!

Daarom ga ik het er nog even lekker van nemen...

Er staan voor komende weekjes verschillende tripjes op het programma. Een paar korte tripjes en 4 nachtjes slapen in het binneland. Op een uur vliegen van Paramaribo zit een Indianen dorpje en daar gaan we is kijken of de totempalen er nog staan. Bovendien is daar geen bereik met de telefoon, dus is het een zeer mooie afsluiting van onze vakantie! ik hoop trouwens wel dat het weer iets beter wordt. Vanmiddag lag ik nog op het dak te zonnen, maar nu regent het weer als een gek!!

Fijne vakantie voor de mensen die nog gaan!

En ik zie jullie vast wel weer....

RAM RAM

                                               -x- Ingrid

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *